A analítica de sangue en cans non é unha soa proba que o explique todo. Normalmente combina un hemograma e unha bioquímica para obter pistas sobre células sanguíneas, hidratación, ril, fígado, glicosa, proteínas, electrólitos e inflamación. Pode ser útil cando hai síntomas pouco concretos, antes dunha anestesia, en controis de cans sénior ou para seguir enfermidades crónicas.
O valor da analítica está no conxunto: resultados, exploración física, idade, medicación, hidratación, alimentación, síntomas recentes e, ás veces, outras probas como análise de ouriños, imaxe ou probas hormonais.
Importante: este artigo é educativo e non substitúe o diagnóstico nin o tratamento veterinario. Se os signos son intensos, aparecen de golpe ou o teu can empeora rápido, contacta cunha clínica veterinaria.
Nota editorial: Escrito polo equipo de Dogtorcito a partir de referencias veterinarias de Merck/MSD Veterinary Manual sobre probas médicas, hematoloxía clínica e bioquímica clínica, e de AAHA sobre seguimento preventivo en cans e gatos sénior. Última revisión: 20 de maio de 2026.
Resumo rápido
| Situación | Que pode achegar | Seguinte paso |
|---|---|---|
| Cansazo, febre, mucosas pálidas ou sospeita de infección | O hemograma pode orientar sobre anemia, glóbulos brancos e plaquetas. | Interpretar xunto coa exploración e os signos. |
| Máis sede, máis ouriños, vómitos ou perda de peso | A bioquímica e a glicosa axudan a valorar ril, fígado, metabolismo e electrólitos. | A miúdo combínase con análise de ouriños. |
| Can sénior, cirurxía ou medicación crónica | Crea unha liña base e permite comparar tendencias. | Garda os informes previos. |
Cando pode recomendarse unha analítica de sangue
O veterinario pode recomendala cando a exploración soa non dá información suficiente. Situacións habituais:
- Síntomas xerais: apatía, febre, perda de apetito, perda de peso, vómitos, diarrea ou dor.
- Cambios na sede ou nos ouriños, sospeita de diabetes ou enfermidade renal.
- Ictericia, abdome inchado, intolerancia ao exercicio ou sospeita de alteración hepática.
- Antes de anestesia, cirurxía ou determinados tratamentos.
- Seguimento de enfermidades crónicas ou medicación a longo prazo.
- Revisións de cans sénior, aínda que parezan estar ben.
Para ampliar contexto, revisa tamén probas veterinarias e coidados do can sénior.
Que mide exactamente unha analítica de sangue
Non todos os paneis inclúen o mesmo. Unha analítica básica adoita combinar hemograma e bioquímica, pero a clínica pode adaptar o panel segundo idade, signos e sospeita clínica.
Hemograma: glóbulos vermellos, brancos e plaquetas
O hemograma revisa as células do sangue:
- Glóbulos vermellos: axudan a detectar anemia, deshidratación ou cambios no transporte de osíxeno.
- Glóbulos brancos: poden orientar sobre inflamación, infección, estrés, inmunidade ou outros procesos.
- Plaquetas: participan na coagulación; valores baixos ou alteracións requiren interpretación prudente.
- Frotis sanguíneo: nalgúns casos mírase o sangue ao microscopio para valorar forma celular, plaquetas ou parasitos sanguíneos.
Bioquímica: ril, fígado, glicosa, proteínas e electrólitos
A bioquímica analiza substancias do plasma ou soro. Segundo o panel, pode incluír:
- Ril: urea/BUN, creatinina e, nalgúns paneis, SDMA.
- Fígado e vías biliares: ALT, AST, ALP, GGT e bilirrubina.
- Glicosa: útil ante sospeita de diabetes, baixadas de azucre ou seguimento metabólico.
- Proteínas: proteínas totais, albúmina e globulinas.
- Electrólitos e minerais: sodio, potasio, cloro, calcio ou fósforo.
Estes valores non din por si sós “que enfermidade ten” o can. Orientan e axudan a decidir se fan falta ouriños, imaxe, probas hormonais, cultivo, probas infecciosas ou outras exploracións.
Probas adicionais segundo sospeita
Segundo o caso, o veterinario pode engadir:
- SDMA: marcador que pode axudar a valorar función renal xunto con creatinina, urea e ouriños.
- T4: útil se o veterinario sospeita unha alteración tiroidea ou quere completar certos controis endócrinos.
- Cortisol ou probas dinámicas: se se sospeita Cushing, Addison ou outros problemas hormonais.
- Coagulación: antes dalgúns procedementos ou se hai sangrados, hematomas ou sospeita de tóxicos.
- Marcadores de inflamación, probas infecciosas ou pancreáticas: só se encaixan coa historia clínica.
Cando preocuparse e chamar ao veterinario
Contacta cunha clínica, e considera urxencias se os signos son intensos ou avanzan rápido, ante:
- Enxivas moi pálidas, amarelas ou azuladas.
- Debilidade marcada, colapso, desmaio ou dificultade respiratoria.
- Vómitos persistentes, diarrea con sangue ou dor evidente.
- Sangrado, hematomas extensos ou puntos vermellos na pel ou mucosas.
- Convulsións, desorientación intensa ou empeoramento súbito.
- Sede e ouriños moi aumentados, sobre todo con perda de peso, vómitos ou apatía.
Que poden significar algúns resultados
Unha táboa de resultados non converte unha analítica nun diagnóstico. O mesmo achado pode ter causas diferentes segundo hidratación, idade, raza, estrés, medicación, signos e manexo da mostra.
| Achado | Que pode suxerir | Por que non convén interpretalo só |
|---|---|---|
| Anemia | Perda de sangue, inflamación, enfermidade crónica, destrución de glóbulos vermellos ou outros procesos. | Precisa reticulocitos, frotis, historia clínica e busca da causa. |
| Glóbulos brancos altos ou baixos | Inflamación, infección, estrés, resposta inmunitaria ou problema de medula ósea. | O patrón celular e os signos importan máis ca unha cifra illada. |
| Plaquetas baixas | Consumo, destrución, alteracións de medula, enfermidade infecciosa ou artefacto da mostra. | Debe confirmarse; os agregados plaquetarios poden falsear o reconto. |
| Creatinina ou urea elevadas | Deshidratación, enfermidade renal, cambios urinarios ou outros factores. | Interprétase con ouriños, SDMA, hidratación, presión arterial e tendencia. |
| ALT, AST, ALP ou bilirrubina elevadas | Proceso hepático, biliar, muscular, endócrino, medicación ou outras causas. | Non sempre significa fallo hepático; pode requirir imaxe ou máis probas. |
| Glicosa alta ou baixa | Diabetes, estrés, comida recente, medicación ou alteración metabólica. | A glicosa cambia co contexto e pode necesitar ouriños ou fructosamina. |
| Proteínas alteradas | Deshidratación, inflamación, perdas por ril ou intestino, fígado ou outros procesos. | Albúmina, globulinas e ouriños axudan a situar o problema. |
| Electrólitos alterados | Vómitos, diarrea, deshidratación, enfermidade renal, Addison ou outros desequilibrios. | Poden cambiar rápido e interprétanse con signos, hidratación e outros valores. |
Como preparar o teu can
Pregunta á clínica que necesita para esa proba concreta:
- Confirma se precisa xaxún e durante cantas horas.
- Non retires medicación, suplementos nin dietas especiais sen indicación veterinaria.
- Avisa de medicación actual, antiparasitarios, suplementos e cambios de dieta.
- Leva informes previos, sobre todo se hai enfermidade renal, hepática, endócrina ou medicación crónica.
- Anota síntomas recentes: apetito, sede, ouriños, vómitos, diarrea, enerxía, peso e comportamento.
- Pregunta cando estarán os resultados, que valores queren vixiar e que cambios implicarían revisión.
Que rexistrar na casa
- Data da analítica e motivo da visita.
- Síntomas, duración e evolución.
- Peso, apetito, sede, ouriños, enerxía e medicación.
- Resultados previos para comparar tendencias.
- Preguntas para a clínica e próximos controis recomendados.
As tendencias adoitan ser máis útiles ca un dato solto. Unha creatinina, unha glicosa ou unha enzima hepática enténdense mellor cando se comparan con resultados anteriores e co que observas na casa.
Como axuda Dogtorcito
Dogtorcito funciona como caderno de saúde da túa mascota: podes gardar informes de analíticas, rexistrar síntomas, peso, medicación, apetito, sede, enerxía e revisións, e levar o historial ordenado a urxencias ou a outra clínica.
Garda analíticas, síntomas, peso, medicación e recordatorios nun só historial para chegar mellor preparado a cada consulta.
Preguntas frecuentes
Unha analítica normal descarta todas as enfermidades?
Non. Reduce algunhas sospeitas e dá contexto, pero non o descarta todo. Algunhas enfermidades precisan ouriños, presión arterial, radiografías, ecografía, probas hormonais, cultivo ou outras probas.
O meu can ten que ir en xaxún?
Depende do panel e do caso. Pregunta á clínica. Non cambies xaxún, medicación nin dieta especial sen indicación veterinaria, sobre todo se é cachorro, diabético, ten enfermidade crónica ou toma medicación.
Por que repetila se xa había unha recente?
Os valores cambian coa hidratación, evolución, medicación e tratamento. Repetila permite ver se un cambio mellora, empeora ou se mantén.
Un resultado alterado quere dicir que o meu can está grave?
Non necesariamente. Hai cambios leves, transitorios ou relacionados con estrés, comida recente, deshidratación ou medicación. O veterinario debe ler o resultado completo co can diante.
